تنبيه در موردى كه جزء را بر كلّ اطلاق مىكنند لازم است كه جزء از اجزائى باشد كه اختصاص بيشترى به معناى كه از كلّ اراده شده داشته و نسبت به اجزاء ديگر ارتباطش به كلّ و وابستگى كل بان بيش از ساير اجزاء باشد مثل اطلاق [ يد ] يا [ اصبع ] بر جاسوس جايز نيست زيرا معناى مراد از آن ارتباطش با ايندو جزء بيشتر از ساير اجزاء نيست بخلاف [ عين ] زيرا مهمترين عضو و حساس‌ترين اجزاء براى جاسوس چشم اوست بطورى كه اگر اين جزء را نداشته باشد رأسا وظيفه و شغلى كه دارد منتفى مىشود و بعبارت مختصرتر : در اطلاق جزء بر كلّ شرط است جزء از اجزاء رئيسه باشد يعنى بانتفائش كلّ نيز منتفى گردد . ب : عكس آنچه مذكور شد يعنى ناميدن جزء باسم كلّ مانند : اطلاق اصابع ( انگشتان ) و استعمالش در انامل ( بند انگشتان ) چه آنكه روشن است بند انگشتان جزء اصابع است حال اطلاق اصابع بر آن از باب اطلاق كل بر جزء مىباشد چنانچه در فرموده حقتعالى آمده : يجعلون اصابعهم فى آذانهم ( انگشتان خويش را در گوشهايشان مىگذارند ) . واضح است تمام انگشت را نمىتوان در گوش نمود پس قطعا مقصود بند انگشت است و بدين ترتيب از نام اصابع جزء يعنى بند انگشت اراده شده .